czyli prawie spacerujący.

A jak wiadomo "prawie" robi dużą różnicę. Roztapiające się śniegi ujawniły brzydki zwyczaj pozostawiania na trawnikach i co gorsze - chodnikach, psich nieczystości. Każdy spacer wiąże się z zachowaniem wzmożonej uwagi i czujności na te chodnikowe niespodzianki. Pół biedy, kiedy wiozę w wózku młodszą Kokochę, ale gdy idę z obydwiema sprawa ma się już znacznie gorzej. Musze uważać na: 4 kółka wózka, moje buty, buty młodej i - co raz częściej ostatnio - buty młodszej. Nie ułatwia mi to, a już na pewno nie uprzyjemnia, spacerów. Wracam zmęczona jak po jakimś biegu z przeszkodami. Czy na prawdę nie ma żadnego sposobu, na poradzenie sobie z tym problemem?

Bo, że woli ogółu nie ma, to widzę :(.